Trzecie największe jezioro w Polsce i największe przybrzeżne - 71 km² wody o średniej głębokości półtora metra, oddzielone od Bałtyku tylko pasem wędrujących wydm. Najlepszy widok z wieży w Klukach albo ze szczytu Rowokołu.
Ani jezioro w klasycznym sensie, ani zatoka. Łebsko to zalana morska łąka z epoki, gdy Bałtyk podniósł się na tyle, żeby ją pochłonąć. Zasila je rzeka Łeba, a wąski kanał w mieście Łeba miesza jej wodę z morzem, więc jest słonawa. 71,4 km², maksymalnie 6,3 metra głębokości, średnio półtora. Trzecie co do wielkości jezioro w Polsce, po Śniardwach i Mamrach.
Całe leży w Słowińskim Parku Narodowym pod ochroną czynną. Nie ma plaż, kąpieliska, sportów wodnych. Za to ornitologicznie jedno z najbogatszych miejsc w Europie: łabędzie, kormorany, żurawie, bieliki, tysiące ptaków przelotnych wiosną i jesienią. Wydmy Mierzei Łebskiej zasypują brzeg od północy. Jezioro traci kilka hektarów rocznie.
Z Rowów dwa sensowne cele. Wieża widokowa i drewniany pomost w Klukach na południowym brzegu - około 40 minut autem plus krótki spacer od parkingu (ostatnie pół kilometra to droga piaszczysta), wstęp wolny, otwarte cały czas. Tuż obok Muzeum Wsi Słowińskiej, więc warto łączyć. Albo taras widokowy na Rowokole, z którego widać całe jezioro od razu - 15 minut autem plus 20 minut pieszo na szczyt. Psy niedozwolone w obu miejscach - to teren parku.